dr hab. Bernard Łukańko, prof. INP PAN
Zakład Prawa Międzynarodowego Publicznego
Centrum Polsko-Niemieckich Badań Prawnoporównawczych
e-mail: BernardLukanko@poczta.fm
FORMA
„Bardziej szczegółowe przepisy” dotyczące przetwarzania danych osobowych w rozumieniu art. 88 RODO : glosa do wyroku TSUE z dnia 30 marca 2023 r., C-34/21 (Hauptpersonalrat der Lehrerinnen und Lehrer beim Hessischen Kultusministerium)
Praca i Zabezpieczenie Społeczne 2024, nr 2, s. 32-41.
Przedmiotem opracowania jest analiza argumentacji zawartej w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 30 marca 2023 r., C-34/21 (Hauptpersonalrat der Lehrerinnen und Lehrer beim Hessischen Kultusministerium), który stanowi pierwsze orzeczenie Trybunału zawierające wykładnię art. 88 ust. 1 i 2 RODO, będącego skierowaną do państw członkowskich tzw. klauzulą upoważniającą, związaną z przetwarzaniem danych osobowych w kontekście zatrudnienia. Rozważania odnoszą się do analizowanego przez TSUE zakresu podmiotowego i przedmiotowego, a przede wszystkim do oceny zaproponowanego kierunku wykładni pojęcia „bardziej szczegółowe przepisy”, które mogą zostać przyjęte przez państwa członkowskie.
The paper analyses the reasoning provided in the judgment of the Court of Justice of the European Union of 30 March 2023, C-34/21 (Hauptpersonalrat der Lehrerinnen und Lehrer beim Hessischen Kultusministerium), which is the first ruling of this court containing an interpretation of Article 88(1) and (2) of GDPR, being the so-called "data processing agreement clause" addressed to Member States in relation to the processing of personal data in the context of employment. The author's considerations cover both the personal and material scope analysed by the CJEU and, primarily, an assessment of the proposed line of interpretation of the concept of "more specific rules" that may be adopted by Member States.
Środek tymczasowy w rozumieniu art. 39 Regulaminu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka : zagadnienia wybrane
Euphony, harmony and dissonance in the international legal order = Eufonia, harmonia i dysonans w międzynarodowym porządku prawnym = Euphonie, harmonie et dissonance dans l’ordre juridique international : Liber amicorum Władysław Czapliński / edited by Krystyna Kowalik-Bańczyk, Karolina Wierczyńska, Andrzej Jakubowski ; review Maciej Taborowski. Warsaw : ILS PAS Publishing House, 2024, s. 307-318.
Symbole religijne w miejscu pracy : rozważania o unikaniu konfliktów i akceptacji różnorodności wyznaniowej
Wielowymiarowość konfliktów kulturowych we współczesnym świecie / redakcja naukowa Wiesław Śmiałek. Poznań : Wydawnictwo Naukowe FNCE, 2024, s. 117-139.
Prawne aspekty zapobiegania ryzyku blackoutu : uwagi na marginesie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 z dnia 14 grudnia z 2022 roku w sprawie odporności podmiotów krytycznych
Bezpieczeństwo ekonomiczne i prawne podstawy bezpieczeństwa kontynentu europejskiego w XXI wieku / redakcja naukowa Katarzyna Śmiałek, Łukasz Kominek. Poznań ; Wydawnictwo Naukowe FNCE, 2024, s. 195-212.
Kościoły i inne związki wyznaniowe w porządku prawnym Unii Europejskiej : analiza wybranych orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Rocznik Administracji Publicznej 2024, t. 10, s. 91-106.
Nie budzi wątpliwości, że Unia Europejska nie posiada kompetencji prawodawczych w zakresie prawa wyznaniowego, a jej stosunek do kościołów i innych związków wyznaniowych znalazł w prawie pierwotnym jedynie bardzo skromne unormowanie. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 TfUE „Unia szanuje status przyznany na mocy prawa krajowego kościołom i stowarzyszeniom lub wspólnotom religijnym w Państwach Członkowskich i nie narusza tego statusu”. Przepis ten pozwala postawić pytanie o zakres zastosowania regulacji prawa unijnego do wymienionych kategorii podmiotów. Przedmiotem opracowania jest analiza orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się na temat tych relacji i który wskazał, jak daleko sięga ograniczenie zakresu dopuszczalnej regulacji w prawie wtórnym, wynikające z art. 17 TfUE, co jest kluczowe zarówno dla prawodawcy unijnego – na etapie tworzenia prawa, jak i dla organów i sądów krajowych – przy jego stosowaniu.
It is beyond doubt that the European Union does not have legislative competence in the area of religious law, and its relationship with churches and other religious associations is reflected by very few provisions in primary law. Indeed, in accordance with Article 17(1) TFEU, “The Union respects and does not prejudice the status under national law of churches and religious associations or communities in the Member States”. This provision raises the question of the scope of EU law regulations in relation to the enumerated categories of entities. This paper provides an analysis of the case law of the Court of Justice of the European Union, which has repeatedly expressed its opinion on this relationship and has indicated the extent to which the limitation of permissible regulation in secondary legislation stemming from Article 17 TFEU goes. This is essential both for the EU legislator at the law-making stage and for national authorities and courts in their practical application.
