Doktor nauk prawnych, zastępca dyrektora Instytutu Nauk Prawnych PAN, adiunkt w Zakładzie Prawa Administracyjnego INP PAN, wykładowca akademicki współpracujący m.in. z Krajową Szkołą Administracji Publicznej.

Autor publikacji z zakresu prawa administracyjnego, w szczególności prawa urzędniczego. Praktyk w zakresie administracji rządowej, który pełnił funkcje kierownicze m.in. w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwie Obrony Narodowej.

PUBLIKACJE:
2024
2023
2022
2021
2020
2019
2018
2017
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007

FORMA
GLOSA

Polskie prawo urzędnicze : kryzys tożsamości?

Współautorstwo: Górzyńska, Teresa

Warszawa: C.H. Beck, copyright 2016

ISBN 9788325584870; 9788325584887 (ebook)

XVIII, 188 stron. Bibliografia na stronach XI-XVIII.

Profesor T. Górzyńska do ostatnich chwil aktywnie uczestniczyła w życiu naukowym Instytutu oraz prowadziła intensywne prace badawcze. Jednym z ostatnich dzieł, nad którym pracowała, była monumentalna rozprawa na temat kondycji polskiego prawa urzędniczego. Książka ta, pod roboczym tytułem „Polskie prawo urzędnicze – kryzys tożsamości?” nie została przez Nią ukończona. Jednak bardzo zaawansowany stan pozostawionego utworu skłonił kierownictwo Instytutu Nauk Prawnych PAN do podjęcia trudu opracowania redakcyjnego pozostawionego tekstu. Część I publikacji zawiera trzy artykuły dotyczące rozważań na temat kluczowych, generalnych zagadnień prawa urzędniczego. To niezmiernie ważny głos Profesor T. Górzyńskiej w dyskusji o relacjach prawa urzędniczego i prawa pracy, odnośnie do zasad służby cywilnej czy podstawowych pojęć prawa urzędniczego. Część II zawiera kompleksową analizę przekształceń prawa urzędniczego w Polsce od okresu międzywojnia. Ten unikatowy, stworzony z rozmachem, materiał zawiera rozważania ujęte w trzech, naturalnie wyodrębnionych okresach, tj. okres międzywojenny, powojenny do 1989 r. oraz lata 1989–2008 r. (jednak bez pragmatyki członków korpusu służby cywilnej z 2008 r.). Natomiast w część III zostały umieszczone cztery, znamienne w dorobku naukowym Profesor T. Górzyńskiej i niezmiernie ważne dla doktryny prawa administracyjnego Jej publikacje. Są tu więc rozważania na temat międzynarodowych i konstytucyjnych uwarunkowań polskiej służby cywilnej oraz analizy kierunków i dynamiki przemian krajowego prawa urzędniczego. Prezentowana publikacja jest ważnym dopełnieniem dorobku Profesor T. Górzyńskiej, który potwierdza jej konsekwentne poglądy na tożsamość polskiego prawa urzędniczego[1]. Jest ogromną stratą dla nauki i doktryny, że dzieło to nie zostało ukończone przez Autorkę. Z wielką uwagą i ostrożnością wybierane były do publikacji te fragmenty, co do których zachodziło największe prawdopodobieństwo, że są one ostateczne. Wiele jednak cennych myśli, uwag czy rozważań, ze względu na roboczy czy niepełny ich charakter, nie mogło być odpowiedzialnie opublikowanych. Jest to niepowetowana strata dla myśli prawniczej.

Przekształcenia pragmatyk urzędniczych członków korpusu służby cywilnej i pracowników samorządowych w prawie polskim po 1989 r.

Współautorstwo: Ura, Elżbieta; Jagielski, Jacek

Warszawa: C.H. Beck, 2015

Seria: Monografie Prawnicze / Wydawnictwo C.H. Beck

ISBN 9788325573911; 9788325573928

LV, [1], 267 stron. Bibliografia, wykaz orzecznictwa na stronach XXI-XXXVIII. Indeks.; Wykaz aktów prawnych i innych aktów przywołanych w tekście s. XXXIX-XLVI, inne źródła naukowe na stronach LI-LV.

Budowa profesjonalnej służby publicznej, działającej na podstawie aksjologicznych założeń demokratycznego państwa prawa, jest procesem złożonym i długotrwałym. Polskie doświadczenia w tym zakresie nie są znikome, gdyż geneza służby państwowej sięga okresu międzywojennego. Przedstawione w monografii rozważania obejmują uwarunkowania prawne kształtowania się polskiej służby publicznej - w części regulującej status prawny członków korpusu służby cywilnej oraz pracowników samorządowych - w ustawodawstwie po 1989 r. Od tego bowiem czasu kształtowały się nowoczesne idee funkcjonowania polskiej administracji publicznej, które znalazły bezpośredni wyraz także w obowiązujących pragmatykach urzędniczych. W ciągu ostatnich kilkunastu lat zagadnienie służby cywilnej było regulowane czterema - całkowicie różnymi - aktami prawnymi. W przypadku problematyki pracowników samorządowych ustawodawca przyjął w tym samym czasie dwie, także diametralnie różne, ustawy. Zmiany takie, z każdym kolejnym wejściem w życie nowej ustawy, wywierały wpływ na praktyczne funkcjonowanie korpusu urzędniczego, a tym samym na jakość i prawidłowość realizacji zadań państwa. W monografii, analiza prawna skupiona została przede wszystkim na krajowych ustawach zwykłych. Konieczność przeprowadzenia kompleksowej oceny poprawności tych aktów prawnych była jednak powodem odniesienia się dodatkowo do założeń nie tylko ustrojowych, ale także do prawa międzynarodowego. Badania te zostały uzupełnione o szeroką analizę orzecznictwa (krajowego i międzynarodowego), doktryny prawa i dokumentów powstałych w praktyce działania administracji publicznej. Dzięki zastosowanym metodom badawczym (przede wszystkim prawnodogmatycznej) możliwym było zidentyfikowanie istotnych trendów w prawodawstwie polskim dotyczącym służby publicznej oraz sformułowanie uzasadnionych ocen, wniosków i postulatów odnośnie do problematyki pragmatyk urzędniczych.

Na podstwie rozprawy doktorskiej (Polska Akademia Nauk, Warszawa, 2014).

Współfinansowanie: Instytut Nauk Prawnych PAN

ABC służby cywilnej

Współautorstwo: Mazuryk, Marcin; Zuzankiewicz, Piotr

Warszawa : Lex a Wolters Kluwer business, 2012

ISBN 9788326437830

358 stron. Bibliografia przy rozdziałach. Wykaz aktów prawnych przy rozdziałach.

Prawo administracyjne : testy

Warszawa : Lex a Wolters Kluwer business, 2012

Seria: Testy

ISBN 9788326438042

220, [1] strona. Wykaz aktów prawnych na stronie [221].

Ustawa o służbie cywilnej : komentarz

Współautorstwo: Mazuryk, Marcin; Zuzankiewicz, Piotr

Warszawa: Lex a Wolters Kluwer business, 2012

Seria: Praktyczne Komentarze Lex

ISBN 9788326439773

804, [1] strona. Bibliografia na stronie 775-[805].

Polska służba cywilna ma długą tradycję, sięgającą początków niepodległego państwa polskiego. Ustawa o państwowej służbie cywilnej z dnia 17 lutego 1922 r. była pierwszą całościową regulacją dotyczącą korpusu urzędniczego. Co ciekawe, pozostawała ona w mocy, chociaż była wielokrotnie nowelizowana, aż do 31 grudnia 1974 r., kiedy została zastąpiona - tak jak w innych krajach bloku komunistycznego - kodeksem pracy. W okresie PRL urzędników obowiązywała lojalność polityczna. Nie było jasnych przepisów regulujących kwestie istotne dla służby cywilnej, takie jak rekrutacja, awansowanie, szkolenia i doskonalenie umiejętności zawodowych. Polski system charakteryzowała niewielka mobilność pracowników, niski etos pracy i fragmentacja odpowiedzialności za politykę kadrową. Nie zmieniła tego ustawa o pracownikach urzędów państwowych z dnia 16 września 1982 r., która miała umocnić rangę i prestiż urzędników. W pierwszym okresie po 1989 r. Polska, podobnie jak inne państwa Europy Środkowej, koncentrowała się na reformach gospodarczych i politycznych. Jednocześnie do administracji publicznej przyjmowano osoby spoza partyjnej nomenklatury. Rozpoczęto prace nad tworzeniem profesjonalnej i neutralnej politycznie służby cywilnej, która miała stać się jednym z fundamentów demokratycznego państwa. Zadaniem korpusu urzędniczego było zapewnienie ciągłości działania państwa. Zgodzono się, że od urzędników państwowych wymaga się odpowiedzialności, profesjonalizmu i kreatywności. Pierwsza ustawa o służbie cywilnej z dnia 5 lipca 1996 r. podzieliła stanowiska w administracji państwowej na polityczne (ministrowie, wiceministrowie, ich doradcy i wojewodowie), których obsada zmieniała się wraz ze zmianą rządu, oraz urzędnicze, z założenia niezależne od sytuacji politycznej. U podłoża tego podziału leżało przekonanie, że dla sprawnego funkcjonowania administracji ważne jest rozdzielenie funkcji politycznej i administracyjnej. Egzaminy urzędnicze miały wyłonić grupę wyższych urzędników, z której mieli się rekrutować dyrektorzy w administracji publicznej. Procedura powoływania korpusu urzędniczego spotkała się jednak z krytyką, do egzaminów, przeprowadzonych tuż przed zmianą rządu, dopuszczono bowiem osoby wywodzące się z jednej opcji politycznej. Ustawa o służbie cywilnej z dnia 18 grudnia 1998 r. opierała się na postanowieniach nowo uchwalonej Konstytucji RP. Artykuł 153 ust. 1 Konstytucji RP głosi, że w administracji rządowej funkcjonuje korpus służby cywilnej, który zapewnia zawodowe, rzetelne, bezstronne i politycznie neutralne wykonywanie zadań państwa. Sprawowanie funkcji urzędnika jest więc zawodem przynoszącym stałe źródło utrzymania. Obowiązki powinny być wykonywane w sposób sumienny i racjonalny. Urzędnik przy podejmowaniu decyzji nie może faworyzować żadnej ze stron czy kierować się sympatiami politycznymi. Neutralność polityczna mianowanych urzędników wyraża się także w zakazie przynależności do partii politycznych. Konkursy na wyższe stanowiska w służbie cywilnej miały zatem wyłaniać najlepszych kandydatów. Zgodnie z art. 153 ust. 2 Konstytucji RP zwierzchnictwo nad służbą cywilną sprawuje Prezes Rady Ministrów. Konstytucja nie określiła jednak sposobu kształtowania służby cywilnej, co oznacza, że powierzone jej zadania mogą realizować różne organy. W krótkiej historii polskiej służby cywilnej był to Szef Służby Cywilnej, obsługiwany przez własny urząd, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz ponownie Szef Służby Cywilnej, ale tym razem obsługiwany przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. Szef Służby Cywilnej realizuje swoje zadania przy pomocy dyrektorów generalnych, którzy zapewniają funkcjonowanie urzędu oraz dokonują czynności z zakresu prawa pracy wobec wszystkich zatrudnionych. Odrębnymi regulacjami prawnymi została objęta administracja samorządowa. Inne rozwiązania przyniosła ustawa o służbie cywilnej z dnia 5 lipca 2006 r., która zniosła konkursy, wprowadzając w to miejsce państwowy zasób kadrowy osób mających prawo do zajmowania stanowisk kierowniczych. Był on wyłaniany w drodze egzaminów organizowanych przez Krajową Szkołę Administracji Publicznej, która od tego czasu organizuje także postępowanie kwalifikacyjne w służbie cywilnej. Aktualnie obowiązująca ustawa o służbie cywilnej z dnia 21 listopada 2008 r. (weszła w życie 24 marca 2009 r.) przywróciła wiele rozwiązań istniejących wcześniej. Szef Służby Cywilnej obsługiwany jest tym razem nie przez odrębny urząd, lecz przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. Wyższe stanowiska w administracji publicznej obsadzane są w drodze konkursów organizowanych przez poszczególne ministerstwa i urzędy, a jedynie w wypadku dyrektorów generalnych przez Szefa Służby Cywilnej. Stanowiska zastępców dyrektorów departamentów mogą być także obsadzane w drodze awansu wewnętrznego. Nabór do służby cywilnej prowadzony jest w sposób zdecentralizowany, leży w gestii poszczególnych urzędów. Dyrektor generalny urzędu publikuje informację o wolnym stanowisku oraz gwarantuje otwartość i konkurencyjność naboru. Poszukuje się osób, których umiejętności są potrzebne na danym stanowisku pracy. Każdy pracownik podejmujący po raz pierwszy pracę w administracji publicznej jest zobowiązany do odbycia służby przygotowawczej. W polskim systemie status urzędnika różni się od statusu pracownika korpusu służby cywilnej. Zatrudnienie urzędnika ma charakter publicznoprawny, regulowane jest w ustawie o służbie cywilnej, a nie przez kodeks pracy. Uznaje się, że stabilność zatrudnienia pozwala urzędnikom zyskać pewną niezależność od klasy politycznej i skupić się na zadaniach państwa. Urzędnicy mianowani stanowią jednak niewielką grupę w stosunku do liczby pracowników służby cywilnej. System służby cywilnej powinien sprawiedliwie wynagradzać pracowników, co oznacza, że za podobną pracę należy się podobna płaca. Wysokość wynagrodzenia powinna więc zależeć od znaczenia danego stanowiska dla funkcjonowania urzędu, ponoszonej odpowiedzialności i osiąganych wyników. W praktyce jednak w polskiej administracji silnie zakorzeniony jest system starszeństwa, co przejawia się tym, że osoby pracujące dłużej zarabiają więcej. Płaca zależy także od miejsca pracy. Ta sama praca, np. legislatora, kontrolera czy audytora, jest inaczej wynagradzana w poszczególnych urzędach. Państwa w różny sposób regulują stosunki między sferą urzędniczą a sferą polityczną, różne są bowiem ich historyczne doświadczenia i uwarunkowania kulturowe. Politycy oczekują, że służba cywilna będzie mniejsza (i tańsza), a zarazem bardziej elastyczna, skoncentrowana na rezultatach i reagująca na potrzeby państwa i obywateli. Urzędnicy chcieliby z kolei utrzymania przywilejów, są przeciwni zamrożeniu płac, zwolnieniom i propozycjom podważającym ich status materialny. W Unii Europejskiej państwa członkowskie mają swobodę kształtowania własnego systemu administracji publicznej, co wynika z suwerenności państwa i zasady subsydiarności. W państwach Europy kontynentalnej urzędnicy realizują cele określone w procesie politycznym. Pozostają reprezentantami państwa, nie są autonomiczni w stosunku do sfery politycznej i nie domagają się większej swobody działania. Politycy uczestniczą w bieżącym zarządzaniu. Z kolei w państwach anglosaskich i skandynawskich urzędnicy są w większym stopniu menedżerami administracji publicznej, których zadaniem jest realizacja celów społecznych. Politycy określają cele strategiczne i kontrolują realizację zadań. W obu systemach zarówno politycy, jak i urzędnicy stanowią coraz częściej ogniwa rozległych sieci społecznych, w ramach których realizowane są zadania. Polski system służby cywilnej wykazuje przewagę uregulowań właściwych dla kontynentalnego modelu kariery. Elementy tego systemu to służba przygotowawcza, stabilizacja zatrudnienia dla urzędników służby cywilnej, "mnożnikowy" system wynagrodzeń skutkujący automatyczną indeksacją płac oraz związek między stażem pracy i wysokością wynagrodzenia. Elementy anglosaskiego systemu stanowisk to właściwie tylko otwarty i konkurencyjny nabór do służby i na wyższe stanowiska. Wśród słabości tego systemu badacze dostrzegają utrzymujące się różnice wynagrodzeń między poszczególnymi ministerstwami, niską mobilność horyzontalną oraz brak instrumentów motywacyjnych. Członkostwo w Unii Europejskiej wymaga od służby cywilnej wzmożonych wysiłków na rzecz wdrażania w życie postanowień instytucji unijnych. Polscy urzędnicy zostali dobrze ocenieni za realizację zadań państwa w czasie sprawowania przez Polskę prezydencji w Unii Europejskiej w drugiej połowie 2011 r. Dzięki temu doświadczeniu nabyli pewności siebie i zdobyli umiejętności, które umożliwią im skuteczne funkcjonowanie w strukturach unijnych. Komentarz do ustawy o służbie cywilnej będzie przydatny w pracy urzędników, i to nie tylko tych, którzy pracują w komórkach kadrowych. Wojciech Drobny, Marcin Mazuryk i Piotr Zuzankiewicz wykorzystują zarówno swoją wiedzę prawniczą, jak i doświadczenie praktyczne w pracy w administracji publicznej. Uwzględniają kontekst uchwalenia ustawy, wykorzystują dokumenty urzędowe i bogatą literaturę przedmiotu. Pomocnym uzupełnieniem dla osób korzystających z Komentarza są także aktualne akty wykonawcze. [Dr hab. Jacek Czaputowicz, Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej]

Prawo administracyjne

Warszawa : Wolters Kluwer, 2012

Seria: Testy

ISBN 9788326438042

220, [1] strona. Wykaz aktów prawnych na stronie [221].

Służba cywilna : testy

Współautorstwo: Mazuryk, Marcin; Zuzankiewicz, Piotr

Warszawa : Wolters Kluwer, 2011

ISBN 9788326412974

146 stron Bbibliografia.

Testy na aplikacje 2011: aplikacja adwokacko-radcowska, aplikacja komornicza, aplikacja notarialna, aplikacja ogólna.

Współautorstwo: Łukasiak, Patryk

Warszawa : Wolters Kluwer Polska, 2011

Seria: Testy na aplikacje

ISBN 9788326412165

299, [1] strona

Służba cywilna : materiały szkoleniowe

Współautorstwo: Mazuryk, Marcin; Zuzankiewicz, Piotr

Warszawa : Wolters Kluwer Polska, 2011

Seria: Seria Akademicka : repetytorium

ISBN 9788326412066

147 strony. Bibliografia, wykaz aktów prawnych na stronach 145-147.

ABC służby cywilnej

Współautorstwo: Mazuryk, Marcin; Zuzankiewicz, Piotr

Warszawa: ABC a Wolters Kluwer business, 2010

ISBN 9788326400674

266 stron. Bibliografia przy rozdziałach.

Aplikacja 2010.

Warszawa: Oficyna a Wolters Kluwer business, 2010

Seria: Testy na aplikacje prawnicze

ISBN 9788326403163

300, [1] stron.

Prawo administracyjne

Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer business, 2010

Seria: Testy dla Studentów

ISBN 9788326404986

242 strony. Akty prawne na stronach 241-242.

Ustawa o pracownikach samorządowych : komentarz

Współautorstwo: Mazuryk, Marcin; Zuzankiewicz, Piotr

Warszawa: Oficyna a Wolters Kluwer Business, 2010

Seria: Praktyczne Komentarze

ISBN 9788326404993

221 stron. Bibliografia.

Samorząd terytorialny jako forma decentralizacji władzy w państwie współcześnie zajmuje niezwykle ważne miejsce w przestrzeni publicznej. Wyposażony w atrybuty samodzielności, w tym prawnej i finansowej, a także w aparat przymusu, stał się istotnym czynnikiem kształtującym stosunki społeczne, kulturalne, polityczne, gospodarcze czy publicznoprawne na lokalnym i regionalnym forum. Zadania przypisane tej strukturze zdecentralizowanej obejmują sprawy najbliższe obywatelowi - w związku z tym to przede wszystkim jego opinia powinna stanowić wyznacznik dla funkcjonowania samorządu terytorialnego. Stopień społecznego zaufania do działań samorządu terytorialnego stanowi miarę przydatności tej formy realizacji zadań publicznych, a także potwierdzenie konieczności istnienia struktur zdecentralizowanych. Samorząd terytorialny to nie tylko określone terytorium, mienie, środki finansowe czy podstawy prawne działania, ale przede wszystkim czynnik personalny, odpowiedzialny za jakość, zasięg i dostępność świadczonych usług. O wizerunku administracji publicznej decyduje profesjonalizm jej kadry. Dotyczy to również samorządu terytorialnego. Aspekt personalny może zarówno negatywnie, jak i pozytywnie wpływać na jakość administracji publicznej, w tym także samorządu terytorialnego i w związku z tym należy podejmować wszelkie kroki pozwalające osiągnąć możliwie jak najszerszy stopień profesjonalizacji administracji samorządowej. Tworzenie zawodowych podstaw wykonywania przez samorząd terytorialny zadań lokalnych lub regionalnych to nie tylko kształtowanie statusu pracowniczego w drodze aktów normatywnych, ale również wdrażanie do praktyki administracyjnej postulatów aksjologicznych, które pozwalają na pełne ujęcie personalnej problematyki funkcjonowania samorządu terytorialnego. Zagadnienia, które podjęli autorzy, mają charakter złożony. Administracja publiczna nie może być postrzegana jednowymiarowo, dlatego też poszczególne jej aspekty, w tym aspekt personalny, również nie może być traktowany w oderwaniu od rzeczywistości społecznej i aksjologicznej. Rzeczywistość prawna, jakkolwiek niezwykle istotna i niezbędna, nie oddaje jednak głębi problemu i sama w sobie nie jest w stanie przeciwdziałać wszystkim patologiom życia publicznego. Podstawowym aktem prawnym, kształtującym stosunki pracownicze w samorządzie terytorialnym jest ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458). To właśnie niniejsza ustawa jest przedmiotem komentarza Wojciecha Drobnego, Marcina Mazuryka oraz Piotra Zuzankiewicza. Komentarz do ustawy o pracownikach samorządowych posiada silną podbudowę teoretyczną z uwagami praktycznymi wynikającymi z doświadczenia zawodowego Autorów. Problematyka, którą podjęli autorzy, rozciąga się nie tylko na sferę publicznoprawną, ale również dotyka zagadnień prywatnoprawnych. Działalność pracowników samorządowych (bądź ich bezczynność) może być rozpatrywana zarówno w kontekście odpowiedzialności administracyjnoprawnej, jak i cywilnoprawnej. Jeżeli jest ona źródłem roszczeń cywilnoprawnych, to koszty ich nieudolności tak naprawdę ponosi dana wspólnota samorządowa. Obok profesjonalizmu, apolityczności, rzetelności, efektywności w przedmiocie wykonywania swoich obowiązków przez pracowników zatrudnionych w aparacie pomocniczym samorządu terytorialnego czy będących jego organami, wymaga się od nich również życzliwości oraz uczciwości w stosunkach z obywatelami. Tylko w takim wypadku praca w samorządzie terytorialnym uzyska wymiar służby wspólnocie. Musi być ona postrzegana jako misja publiczna, a nie wyłącznie jako źródło dochodów. Jak już wspomniano, publikacja ma charakter wieloaspektowy. Autorzy komentarza odnoszą się bowiem zarówno do aspektów prawnych (co jest oczywiste, gdyż jest to komentarz do ustawy) i społecznych, jak i aksjologicznych, których nie da się pominąć w pracy na rzecz wspólnoty samorządowej. Zagadnienia będące przedmiotem komentarza rozpatrywane są w szerszej perspektywie niż sztywne ramy ustawy. Rozważania podejmowane są w kontekście istoty, a nawet idei samorządności terytorialnej jako zjawiska, w którego ramach to obywatele sami decydują o własnych sprawach. Odniesienie się do tej idei powoduje, że komentarz staje się pełniejszy i bardziej wartościowy. Niniejsza publikacja stanowi cenny wkład w rozwój prawa samorządowego. Zagadnienia przedstawione przez autorów mogą być wykorzystane w pracy zawodowej przez pracowników zatrudnionych na wszystkich trzech szczeblach samorządu terytorialnego, w pracy naukowej związanej z badaniami nad administracją publiczną oraz przez osoby zainteresowane z innych względów przedstawioną problematyką. Pozycja ta w sposób przystępny charakteryzuje personalny aspekt funkcjonowania samorządu terytorialnego, stanowiąc swoisty przewodnik po powyższej pragmatyce urzędniczej. [Dr Małgorzata Czuryk]

Ustawa o służbie cywilnej : komentarz

Współautorstwo: Mazuryk, Marcin; Zuzankiewicz, Piotr

Warszawa : Wolters Kluwer Polska, 2010

Seria: Praktyczne Komentarze

ISBN 9788376015941

883, [1] strona. Bibliografia na stronach 655-[691].

Niniejsze opracowanie pełni funkcję komentarza do ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, podstawowego aktu prawnego regulującego funkcjonowanie korpusu służby cywilnej, który został powołany w celu zapewnienia zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego wykonywania zadań państwa. Przedmiotowa publikacja ma na celu przedstawienie kontekstu prawnego determinującego organizację i funkcjonowanie służby cywilnej, tj. aparatu urzędniczego, który w istotnym stopniu decyduje o sposobie postrzegania przez społeczeństwo administracji rządowej, wpływa na efektywność realizowanych przez nią zadań państwowych i jakość świadczonych usług publicznych. Obecnie obowiązująca ustawa o służbie cywilnej weszła w życie 24 marca 2009 r., w związku z czym jest aktem prawnym dość nowym, mogącym wywoływać istotne wątpliwości i problemy praktyczne, a przecież organizacja i funkcjonowanie korpusu służby cywilnej stanowi istotny aspekt administracji rządowej i władzy publicznej. Publikacja ta jest pierwszą, która w tak kompleksowy sposób odnosi się do problematyki dotyczącej służby cywilnej, uregulowanej w ustawie z 2008 r., i stanowi jednocześnie, jak się wydaje, ważną pozycję o charakterze publicystyczno-naukowym i praktycznym. Ze względu na specyfikę ustawy o służbie cywilnej, a także wieloaspektowy charakter problematyki, komentarz nie ogranicza się wyłącznie do analizy przepisów przedmiotowego aktu normatywnego i wydanych na jego podstawie aktów wykonawczych. Autorzy dokonując analizy przepisów ustawy omawiają je w szerszym kontekście prawnym, odnosząc się zarówno do aktów normatywnych regulujących funkcjonowanie administracji publicznej, jak i zagadnień ogólnoustrojowych. Niniejszy komentarz uwzględnia stan prawny na dzień 1 sierpnia 2009 r., przy czym zawiera także zmiany wynikające z wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1241 z późn. zm.), ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240) oraz ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją wydatków budżetowych (Dz.U. Nr 219, poz. 1706). W opracowaniu uwzględniono również orzecznictwo, w tym dotyczące prawa pracy, a także dotychczasowe pozycje naukowe podejmujące zagadnienia poruszane w komentowanej ustawie. Forma publikacji - komentarz do ustawy - determinuje strukturę opracowania, a także jej funkcję. Integruje w sobie podejście teoretyczne, jak również praktyczne, którego celem jest ukazanie właściwego stosowania ustawy o służbie cywilnej. Oddawana w ręce Czytelnika publikacja jest kierowana zarówno do osób zatrudnionych w administracji rządowej, dla których ustawa o służbie cywilnej stanowi pragmatykę zawodową oraz akt normatywny wykorzystywany w bieżącej pracy (między innymi pracowników komórek kadrowych w urzędach, członków komisji dyscyplinarnych), jak również środowisk naukowych zajmujących się problematyką administracji publicznej i korpusu służby cywilnej (między innymi pracowników naukowych i studentów wydziałów prawa, administracji oraz nauk politycznych), a także wszystkich zainteresowanych przedmiotowymi zagadnieniami. Autorzy mają nadzieję, że niniejsza publikacja pozwoli lepiej zrozumieć zasady organizacji, mechanizmy działania oraz publiczną misję korpusu służby cywilnej funkcjonującego w Polsce.

Aplikacja adwokacko-radcowska i notarialna 2009.

Współautorstwo: Wystrychowski, Marcin

Warszawa : Wolters Kluwer Polska, cop. 2009

Seria: Testy na Aplikacje

ISBN 9788376018447

487, [1] strona.

Procedura administracyjna

Współautorstwo: Czaja, Adam; Górka, Katarzyna; Pudełko, Jolanta; Tarkowski, Piotr; Ziółkowski, Paweł

Warszawa ; Kraków : Oficyna a Wolters Kluwer business, copyright 2007

Seria: Testy dla Studentów

ISBN 9788375264111

260 stron. Bibliografia na stronie 259. Akty prawne na stronach 259-260.


Instytut Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk
ul. Nowy Świat 72 (Pałac Staszica),
00-330 Warszawa