Doktor nauk prawnych, zastępca dyrektora Instytutu Nauk Prawnych PAN, adiunkt w Zakładzie Prawa Administracyjnego INP PAN, wykładowca akademicki współpracujący m.in. z Krajową Szkołą Administracji Publicznej.

Autor publikacji z zakresu prawa administracyjnego, w szczególności prawa urzędniczego. Praktyk w zakresie administracji rządowej, który pełnił funkcje kierownicze m.in. w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwie Obrony Narodowej.

PUBLIKACJE:
2024
2023
2022
2021
2020
2019
2018
2017
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007

FORMA
GLOSA

Prawo do dobrego samorządu (w części dotyczącej korpusu urzędniczego) jako komponent prawa do dobrej administracji

Prawo do dobrego samorządu : perspektywa obywatela i mieszkańca / redakcja naukowa Mirosław Stec, Katarzyna Małysa-Sulińska. Warszawa : Wolters Kluwer, 2021, s. 147-166.

Przyjmując perspektywę państwa, można zrozumieć twierdzenie J.S. Langroda, że „istnieje więc i istnieć może zawsze tylko państwowa administracja publiczna (...) żadna bowiem metoda administrowania, a więc także metoda decentralistyczna, nie deetatyzuje administracji państwowej”. Nie jest to postulat organizacyjnej centralizacji administracji państwowej, lecz refleksja, że przekazanie obowiązku realizacji zadań publicznych organom innym niż rządowe nie zwalnia państwa z odpowiedzialności za te zadania. W przypadku samorządu, jak zauważa J. Zimmermann, jego rolą jest przede wszystkim funkcja społeczna, „która dosłownie polega na oddaniu administracji publicznej w ręce grup społecznych, przez co najlepiej są realizowane (...) zasady subsydiarności i decentralizacji”. Jednocześnie „skoro wykonuje administrację państwową na zasadzie decentralizacji, to bardzo silne są jego powiązania z państwem”. Wykonując administrację publiczną i zadania publiczne, organy samorządu terytorialnego są zobowiązane realizować roszczenie obywateli wobec władzy publicznej w przedmiocie zdeterminowanego przez prawo krajowe i międzynarodowe standardu administrowania. Aby zadania publiczne samorządu były wykonywane w sposób zgodny z międzynarodowymi wytycznymi definiującymi dobrą administrację, w jego organach i instytucjach musi istnieć prawidłowo normatywnie skonstruowany korpus urzędniczy. Źródłem normatywnych wytycznych określających preferowany sposób budowy statusu prawnego tego korpusu urzędniczego jest prawo unijne (art. 41 KPP dookreślony w Europejskim Kodeksie Dobrej Administracji), a w systemie Konwencji Europejskiej Rekomendacje Komitetu Ministrów Rady Europy – Prawo do dobrej administracji, Rekomendacje dotyczące statusu pracowników publicznych i Rekomendacje w sprawie kodeksów postępowania pracowników publicznych. Na poziomie polskiego prawa ustrojowego, w świetle dominujących poglądów doktryny, art. 153 Konstytucji RP, w którym mowa jest o atrybutach służby cywilnej, nie odnosi się do samorządowego korpusu urzędniczego. Niemniej w postanowieniach ustawy zasadniczej można znaleźć przepisy, które pośrednio wpływają na ten status, czego doskonałym przykładem jest art. 60 Konstytucji RP, gdzie mowa jest o równym dostępie obywateli polskich do służby publicznej, w tym niewątpliwie do korpusu urzędniczego samorządu terytorialnego. Źródłem wytycznych o charakterze doktrynalnym są podstawowe atrybuty prawa administracyjnego, w szczególności cechy tej gałęzi prawa jako prawa publicznego, jego aksjologia i zasady ogólne, w tym przede wszystkim zasada dobrej administracji. Warunkiem ich faktycznego zastosowania jest powrót ustawodawcy do rozwiązań publicznoprawnych, wzorowanych na prawodawstwie międzywojennym. Wpisując ustawę o służbie samorządowej w gałąź prawa administracyjnego, ustawodawca musiałby przeszczepić aksjologię prawa administracyjnego na grunt stosunków służbowych urzędnika. Efektem tego byłaby konieczność stworzenia takiej pragmatyki, która stanowiąc część prawa administracyjnego, charakteryzowałaby się szczególnymi cechami tej gałęzi prawa. Implikowanie wartości uniwersalnych, wewnętrznych i chronionych przez prawo administracyjne, czyli akademickiego katalogu aksjologii prawa administracyjnego dałoby podstawę określenia szczególnej sytuacji prawnej urzędnika samorządowego, z dominującym w relacji z nim interesem państwa. Byłaby to także doskonała forma realizacji prawa do dobrej administracji w prawie do dobrego samorządu.

Dyferencjacja sytuacji prawnej obcokrajowców w świetle polskiej ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców

Prawo, postępowania, ochrona prawna / redakcja naukowa Paulina Bieś-Srokosz, Przemysław Niemczuk, Jacek Srokosz, Ewelina Żelasko-Makowska ; Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza w Częstochowie. Częstochowa : Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie, 2021, s. 23-36.

Szczególne kompetencje wojewody w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19

Krytyka Prawa. Niezależne studia nad prawem 2021, t. 13, nr 4, s. 24-36.

W obliczu pandemii COVID-19 ustawodawca podjął decyzję o konieczności zwięk-szenia możliwość działania administracji publicznej. Wobec tego przepisami specustawy wprowadził między innymi dodatkowe narzędzia dla wojewody. Dzięki temu do systemu prawa wprowadzony został szczególny typ „polecenia” wojewody, mocą którego może on zlecić działania wybranym, kluczowym organom i podmiotom działającym na terenie jego województwa. W pracy podjęto próbę usytuowania tej nowej kompetencji w katalogu prawnych form działania woje-wody oraz próbę dokonania oceny systemowej zgodności tego instrumentu z dotychczasowymi modelami prawa administracyjnego.

In the face of the COVID-19 pandemic, the legislator decided to increase the capacity of public administration to operate. Therefore, the provisions of the special act introduced additional tools for the voivode. As a result, a special type of voivode’s „command” was introduced into the legal system. He can now outsource activities to selected authorities and entities in his voivodeship. The paper attempts to locate this new competence in the catalog of legal forms of the voivode’s activity and an attempt to perform a systemic assessment of the compliance of this instrument with the existing models of administrative law.


Instytut Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk
ul. Nowy Świat 72 (Pałac Staszica),
00-330 Warszawa