Prof. dr hab. Monika Szwarc stopień doktora nauk prawnych uzyskała w 2004 r. w Instytucie Nauk Prawnych PAN na podstawie rozprawy doktorskiej „Konstrukcja współpracy zacieśnionej w Unii Europejskiej” (promotor prof. dr hab. Władysław Czapliński). Stopień doktora habilitowanego nauk prawnych uzyskała w INP PAN w 2012 r. na podstawie rozprawy habilitacyjnej „Kompetencje Unii Europejskiej w dziedzinie harmonizacji prawa karnego materialnego” (Warszawa 2011). Tytuł profesora uzyskała w 2022 r. Związana z Instytutem Nauk Prawnych od 2004 r. jako adiunkt, następnie jako profesor INP PAN (2012-2022), obecnie jako profesor tytularny (od 2022 r.). Kierowniczka Zakładu Prawa Europejskiego (od 2018r.). Zastępczyni Przewodniczącej Rady Naukowej INP PAN 2023-2026. Stypendystka m.in. Fundacji van Calkera (2003), Fundacji „Centrum Europejskie Natolin” (2006), Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2009-2011) oraz Narodowego Centrum Nauki (2018-2023). W latach 2005-2020 członkini kolegium redakcyjnego „Europejskiego Przeglądu Sądowego”, od 2021 r. – redaktor naczelna „Studiów Prawniczych”.
PUBLIKACJE:
2023
2021
2020
2019
2018
2017
2016
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005
2004
2003
2002
2001
1963

FORMA
GLOSA

Łączne zastosowanie sankcji administracyjnych i karnych w świetle zasady ne bis in idem

Państwo i Prawo 2017, nr 12 (862), s. 43-56.

Obowiązki państw członkowskich w zakresie notyfikacji przepisów technicznych na podstawie dyrektywy 2015/1535/UE oraz skutki ich naruszenia : (w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej)

Skutki braku notyfikacji przepisów technicznych ustawy o grach hazardowych dla wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej / redakcja naukowa Maciej Taborowski ; autorzy: Jan Barcz [i 21 pozostałych]. Warszawa : Wolters Kluwer, 2016, s. 131-146.

Zakres związania państw członkowskich Kartą Praw Podstawowych Unii Europejskiej w kontekście stosowania prawa karnego : (uwagi na tle orzecznictwa TSUE)

Studia Prawnicze 2017, nr 3, s. 47-79.

The article focuses on the recent jurisprudence of the Court of Justice of the European Union in the context of the national criminal laws of the Member States, concerning the scope of application of the Charter. Drawing conclusions from this jurisprudence the Author answers the question when the Member State is 'implementing Union law' in the meaning of Article 51(1) of the Charter in the criminal law context. It is considered that Member States implement Union law when interpreting framework decisions (Lanigan, JZ, Vilkas), when assessing the conformity of the national measures with framework decisions (Jeremy F., Radu), when executing judgements in the framework of the mutual recognition (Aranyosi and Caldararu) and when assuring the effectiveness of EU law by enacting criminal sanctions (Tarrico). In addition, in some situations Member States may be considered to be implementing Union law while enacting national measures which may affect the rights derived from Union law (Delvigne). It is assumed in the article that CJEU is often called to strike the fair balance between the different (and sometimes diverging) interests of three categories of actors: interests of individuals (to have their fundamental rights protected), interests of Member States (to exercise ius puniendi) and interests of the European Union as a whole (to ensure effectivess of EU law).

[Recenzja: Jan Barcz, Przemysław Saganek (red.), Polskie firmy transportowe a niemiecka płaca minimalna w świetle prawa Unii Europejskiej. Warszawa, 2016]

Europejski Przegląd Sądowy 2017, nr 6, s. 55-57.


Instytut Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk
ul. Nowy Świat 72 (Pałac Staszica),
00-330 Warszawa